NLP WORLD

Czas jako taki nie istniej, jest on jedynie subiektywnym doświadczeniem, które reprezentowane jest w naszych umysłach. W zależności od sytuacji, w której się znajdujemy i co robimy czas ulega zwolnieniu, bądź przyspieszeniu. I tak np. będąc na dobrej imprezie lub prowadząc rozmowe z kimś fascynującym na tematy, które naprawdę nas interesują nie zauważamy upływu czasu i nim się obejrzymy minęło już kilka godzin, natomiast stojąc gdzieś w kolejkach do sklepu czy banku albo siedząc na nudnych wykładach, czas zdaje się stawać w miejscu, wydaje się nam, że mineła już godzina, tymczasem spoglądając na zegarek okazuj się, że to dopiero 5 minut.

Sposób w jaki nasz umysł organizuje doświadczenia w czasie, w NLP nazywamy Time Line,czyli Linią czasu. Umysł ludzki reprezentuje wszystkie zdarzenia w oparciu o czas, które miały bądź będą miały miejsce w naszym życiu w formie przestrzennej. Sprawdźmy.

Po czym poznajemy, że jakieś cyklicznie powtarzane doświadczenie należy do przeszłości albo jest dopiero zamierzeniem? Skąd nasz umysł wie, gdzie szukać takiego wydarzenia w całym jego zbiorze, który znajduje się w naszej głowie?
Weźmy np. mycie zębów. Pomyślmy teraz jak wyglądała ta czynność pięć lat temu, kiedy ją wykonywaliśmy, tydzień temu,wczoraj. Następnie pomyśl o tym, jak gdybyś wykonywał tę czynność właśnie w tej chwili. A teraz jak to będzie jutro, za tydzień, za pięć lat. To, że nie wiemy gdzie będziemy za pięć lat nie ma znaczenia, w tym doświadczeniu ważne jest wykonywanie samej czynności. Myśląc o każdym z tych zdarzeń, nasz umysł zobrazuje je w formie filmu bądź nieruchomego slajdu.

Co by się stało, gdybyśmy teraz przemieszali te reprezentacje, pozamieniali ich kolejność, skąd nasz umysł wiedział będzie, które należą do przeszłości, które są teraźniejszością a które przyszłością? Otóż zwróćmy uwagę na miejsca, w których znajdują się przywoływane obrazy na ich wielkość, odległość, kolorystykę oraz wyrazistość, poza submodalnościami w systemie wzrokowym dopatrzeć możemy się również różnic w innych systemach reprezentacji, jak np. sygnały dźwiękowe mogą zwiększać lub zmniejszać swoją intensywność w zalęzności od położenia danego obrazu, bądź odczucia wywoływane przez daną sytuację mogą się intensyfikować lub zmniejszać.

Zazwyczaj reprezentacje należące do przeszłości znajdują się po naszej lewej stronie i tak czym głębiej w przeszłość tym obrazy będą bardziej oddalone. Przyszłość z kolei znajduje się po nasze prawej stronie, zachowując również prawo, że im jest ona odleglejsza tym obrazy są bardziej oddalone.

Drugim podstawowym rodzajem odwzorowywania naszej lini czasu może być lokowanie naszej przeszłości poza nami, za naszą głową, a przyszłości wprost przed nami. Nie istnieje jakiś wzorzec określający jej poprawność, kształt czy kierunek, każdy z nas ma swoją indywidualną i zależną tylko od nas. To w jaki sposób gromadzimy oraz, w którym miejscu umieszczamy nasze doświadczenia na lini czasu, ma ogromny wpływ na nasz sposób funkcjonowania.

Uświadomić to sobie można rozpatrując taki oto przykład.Przypuśćmy, iż linia czasu jakiejś osoby przebiega w następujący sposób, jej przeszłość umieszczona jest dokładnie przed nią, natomiast przyszłość dokładnie za nią. To, co pozostaje w naszym polu widzenia zawsze przyciąga naszą uwagę i na tym się koncentrujemy, a to na czym się koncentrujemy, zgodnie z prawem koncentracji rośnie. Z tego mogą wyniknąć pewne trudności, ponieważ skupiać będziemy się na naszej przeszłości, która już była, poświęcając jednocześnie mniejszą uwagę przyszłości.

Przy czym należy pamiętać, że przeszłość to coś, co nam się wydarzyło, a nie to kim jesteśmy w chwili obecnej, przyjęcie takiego przekonania, równoznaczne jest z pozbyciem się ram przeszłości nas ograniczających.

Bardzo niewielka zmiana jest w stanie zrobić ogromną różnicę, która może odchylić bieg naszego życia. Z pewnością każdy z nas ma w swoich wspomnieniach jakieś wydarzenie, jakąś sytuację lub jakąś podjętą decyzję, na którą gdybyśmy wtedy zareagowali w odmienny sposób lub dzięki której gdybyśmy zdecydowali inaczej nasze życie wyglądałoby w zupełnie inny sposób, bądź potoczyło się zupełnie innym torem. Albo gdybyśmy mieli jakieś umiejętności lub doświadczenie, dziś bylibyśmy całkowicie kimś innym, lub w drugą stronę, gdybyśmy nie przeżyli jakiegoś wydarzenia, gdybyśmy nie doświadczyli jakiegoś zdarzenia, to jaką osobą bylibyśmy dzisiaj?

Dzięki tak postawionym pytaniom jesteśmy w stanie zmieniać nasz sposób myślenia o przeszłości, samych wydarzeń nie zmienimy, mamy natomiast wpływ na to jakie znaczenie nadamy im w naszym własnym umyśle. Można to wykorzystać np. w celach edukacyjnych, poprzez dodanie doświadczeń, stanów, zasobów, których potrzebować będziemy w przyszłości, a których brakuje nam na dzień dzisiejszy.

Tym sposobem nie jesteśmy w stanie nabyć zupełnie nowych umiejętności, których wcześniej w ogóle nie doskonaliliśmy, dzięki temu możemy sprawić, że posiadaną przez nas wiedzę bądź zasoby będziemy prezentować i wykorzystywać z większą swobodą i pewnością. Drugą dziedziną, w której znalazło to swoje zastosowanie jest terapia i tak np. można usuwać doświadczenia traumatyczne, fobie, a w ich miejsce wstawiać zupełnie odmienne, które będą nam sprzyjały. Kiedy zmienimy w taki sposób znaczenie i jego zawartość, wówczas cała reszta również ulegnie zmianie.

Linie czasu mają bardzo istotne znaczenia dla naszego poczucia rzeczywistości, dokonując na nich zabiegów, modelując ich zawartość należy brać pod uwagę wszystkie konsekwencje wiążące się z tymi zmianami. To bardzo silne i potężne narzedzie w NLP, które pomaga skrystalizować swoją przyszłość i wyprostować swoją przeszłość.