NLP - systemy reprezentacji
Każdy z nas odbiera świat za pomocą pięciu zmysłów (wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu), zewnętrznie wykorzystujemy je do postrzegania świata, natomiast wewnętrznie do zobrazowania go sobie samym. Sposoby w jaki postrzegamy, gromadzimy i kodujemy informacje w naszym umyśle nazywamy systemami reprezentacji (wzrokowy, słuchowy, kinestetyczny, węchowy i smakowy). Cały czas wykorzystujemy wszystkie nasze zmysły, jednak w zależności od sytuacji i tego co aktualnie robimy, na jednym z nich skupiamy się bardziej niż na innych np. na koncercie, w restauracji czy galerii sztuki. W wieku około jedenastego roku życia zaczynamy faworyzować jeden ze zmysłów i tak o to on staje się naszym preferowanym systemem reprezentacji. Aby wyrazić nasze myśli używamy słów, a na ich podstawie jesteśmy w stanie określić, którego systemu jako nadrzędnego używa dana osoba, słowa te w NLP nazywamy predykatami.
Recepta udanej komunikacji z drugą osobą zatem jest prosta, zoorientuj się, jakiego rodzaju predykatów z upodobaniem używa Twój rozmówca i dopasuj się do niego, stosując słownictwo, które do niej przemawia najbardziej. W przeważającej mierze znaczenie ma to jak mówisz, a nie to co mówisz. Bardzo łatwo jesteśmy w stanie rozpoznać w jaki sposób myśli druga osoba, czy jej myśli przedstawiane są za pomocą obrazów, dźwięków czy odczuć. Gdy ktoś myśli w określony sposób na jego ciele uwidaczniają się zmiany, to jak myślimy ma wpływ na nasze ciało, a nasz umysł reaguje na to jak wykorzystujemy nasze ciało. W zależności od tego w jaki sposób pozyskujemy informacje, czyli którego systemu reprezentacji do tego używamy, w taki też sposób odbywają się ruchy naszych gałek ocznych, to kolejna wskazówka do rozpoznania, jakimi kategoriami myśli nasz rozmówca.
Predykaty, czyli słowa określające dany system reprezentacji, oraz ruchy oczu nie są jedynymi drogowskazami do rozpoznania systemu reprezentacji, choć najprościej możemy je zaobserwować. Nasze ciało i umysł stanowią jedność, w związku z tym, myśli które tworzą się w naszej głowie w pewien sposób uzewnętrzniają się. Jeżeli wiemy gdzie skierować naszą uwagę otrzymamy dodatkowe informacje potwierdzające nasze przypuszczenia. Sygnałem dla obserwatora, który stara się rozszyfrować system reprezentacji swojego rozmówcy może być również postawa ciała, kolor skóry, jak również sposób oddychania.
